EMANOEL DOUGLAS FLORINDO


Emanoel Douglas Florindo

(φωτ. Emanoel Douglas Florindo)

Νέος, Μαύρος και Κάτοικος φτωχογειτονιάς
Δεν είναι ούτε δίκαιο ούτε σωστό για μια μάνα να κηδεύει το γιο της. Ο πόνος της μητέρας σε μια τέτοια περίσταση πρέπει να είναι το θλιβερότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί. Και είναι άσχετο ποιος ήταν αυτός ο γιος και τι έκανε. Είναι, επίσης, άσχετο πώς η μάνα τον ανέθρεψε. Στην πράξη, είναι τελικά, ο γιος που πέθανε και η μάνα που έμεινε πίσω... Άλλη μια φορά, δυστυχώς, σε μία πόλη που αν και είναι γνωστή σαν «εξαιρετική», επίσης, ανέχεται το στίγμα να είναι για πολλά χρόνια η πόλη με ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ανθρωποκτονιών νέων στη Βραζιλία και σε όλο τον κόσμο.
Τη Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2007, άλλος ένας γιος, ο Emanoel Douglas Florindo, κάτοικος της Nova Holanda, στη συνοικία A Mare, πέθανε. Στα 18, το νήμα της ζωής του διακόπηκε. Δολοφονήθηκε με δύο σφαίρες στην πλάτη, πυροβολημένος από έναν άγνωστο αστυνομικό, που περιπολούσε ένα κτίριο, λίγο μετά από τη διάπραξη ενός βιασμού, στο κέντρο της πόλης του Ρίο ντε Τζανέιρο.

Το Νόημα της Ζωής
Αφού τον καβάλησαν ο κόσμος των ναρκωτικών και του εγκλήματος και αναζητώντας μία διαφορετική πορεία και τα ανθρώπινα δικαιώματά του και την χειραφέτησή του, ο Νόελ, όπως τον φώναζαν χαϊδευτικά, πέρασε ένα χρονικό διάστημα στο Observatorio de Favelas, όπου προσπάθησε να βρει νέο νόημα στη ζωή του. Παρά τις επίμονες προσπάθειές του, ο Νόελ ήταν ανίκανος να προκαλέσει την αλλαγή που ήλπιζε. Ίσως λόγω αδυναμίας ή λόγω της έλξης των ναρκωτικών και του εύκολου χρήματος, είχε τραγικό τέλος. Γεγονός είναι, ότι η ιστορία του Νόελ δεν έχει τελειώσει. Παραμένει μέρος της τραγωδίας κάθε νέου, θύματος δολοφονίας, στο Ρίο ντε Τζανέιρο και στη Βραζιλία και καταδεικνύει την πολυπλοκότητα μιας αναζήτησης για αλλαγή ζωής, κάτι που δεν εξαρτάται μόνο από το ποιος την καλωσορίζει αλλά από το ποιος καλωσορίζεται. Στο Observatorio de Favelas υπάρχουν πλήθος παραδειγμάτων νέων, που μετά από μια χρονική περίοδο (κάποιες φορές εκτεταμένη) στον κόσμο των ναρκωτικών και του εγκλήματος, επιλέγουν το δικαίωμα να ζήσουν με ευπρέπεια ακόμα κι όταν μία εύκολη ζωή μετατρέπεται σε αγώνα και απομόνωση.
Ο Νόελ είχε τις ευκαιρίες του. Έκανε τις επιλογές του. Δεν μπορούμε να το παραβλέψουμε αυτό αναλύοντας το τραγικό τέλος του. Ίσως το παράδειγμά του να λειτουργεί ως ερέθισμα σε μας, να προσπαθήσουμε να υποστηρίξουμε σε κάθε ευκαιρία τον πόθο για αλλαγή και για αξιοπρέπεια πολλών άλλων νέων με διαδρομή ζωής παρόμοια με τη δική του. Ταυτοχρόνως, έχουμε γίνει γνώστες του πόσο σκληρός είναι ο τρόπος, με τον οποίο τα αστυνομικά όργανα αντιμετωπίζουν το θέμα της ασφάλειας δίχως εκτίμηση στη ζωή, αγνοώντας την ανθρωπιά ενός νέου και τον πόνο της μάνας.

Κείμενο: Jailson de Souza
Δημοσιεύτηκε στο website του Observatorio de Favelas
περισσότερα...


Στο 10ο τεύχος του περιοδικού ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ δημοσιεύεται φωτογραφία του

     
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ - τριμηνιαίο μονοθεματικό περιοδικό φωτογραφίας

διεύθυνση: ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ, ΤΘ 1613, ΤΚ 19003, Πόρτο Ράφτη - fax: (+30) 2299049244 - email: info@antilipseis.gr

© περιοδικό ΑντιΛήψεις, 2005-2007